15. Święto Niemego Kina | Pola Negri

15. Święto Niemego Kina w kinie IluzjonFilmoteka Narodowa organizuje już 15. edycję Święta Niemego Kina! To pozycja obowiązkowa dla wszystkich fanów czarno-białej kinematografii!

Co, gdzie, kiedy?

Festiwal odbędzie się w dniach 19–22 kwietnia w warszawskim kinie Iluzjon. Towarzyszyć mu będzie szereg wydarzeń dodatkowych w siedzibie FINA (Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny) przy ul. Wałbrzyskiej 3/5 w Warszawie. Klasyczne nieme filmy zostaną wyświetlone tak, jak to robiono w dawnych czasach, z akompaniamentem na żywo. Akompaniować za to będą tacy muzycy jak Włodek Pawlik, Jędrzej Łagodziński i Albert Karch, Spontaneous Chamber Music, Bye Bye Butterfly, Gaba Kulka, Drekoty, Resina i Miron Grzegorkiewicz, Pin Park
czy Sutari.

Podczas festiwalu pokazane zostaną takie klasyczne nieme filmy jak „Bestia” („The Polish Dancer”), „Nie chcę być mężczyzną” („Ich möchte kein Mann sein”), „Les Parisiennes” („Paryżanki”), „Danse des Ouled-Naïls”; „Danse du ventre”; „Danses Algeriennes” („Taniec plemienia Ouled-Naïls”, „Taniec brzucha”, „Tańce algierskie”), „Danses cosmopolites” („Tańce międzynarodowe”), „Hiszpańska tancerka” („Spanish Dancer”), „Dzika kotka” („Die Bergkatze”), „On with the dance” („Tańcząc”), „Szkoła Sztuk Pięknych”, „Niema z Portici” („Dumb Girl from Portici”) i bodaj najsłynniejsza „Puszka Pandory” („Pandora’s Box”) – a także wiele, wiele innych. Część z nich została sprowadzona specjalnie z okazji festiwalu, więc sporo z tych filmów będzie pokazywanych w Polsce po raz pierwszy!

Oprócz tego odbędzie się szereg wydarzeń towarzyszących, takich jak potańcówka w stylu retro we Foyer Kina Iluzjon z Warszawską Orkiestrą Sentymentalną, konferencja naukowa „Pola Negri – aktorka, ikona, legenda. W poszukiwaniu fenomenu gwiazdy” czy zwiedzanie Archiwum i Digitalizacji. Poli Negri poświęcona również będzie wystawa dostępna zarówno w Iluzjonie jak i budynku FINA. Kuratorami wystawy są Krystyna Zamysłowska i Piotr Kulesza z Muzeum Kinematografii. Co ważne, wstęp na wydarzenia towarzyszące jest bezpłatny (na niektóre wydarzenia obowiązują zapisy).

Osobiście nie mogę się już doczekać aby obejrzeć wszystkie te piękne filmy! A także żeby potupać nóżką w rytm dobrej muzyki, oraz posłuchać co ciekawego mają do powiedzenia znawcy starego kina!

Więcej szczegółów na temat Święta Niemego Kina znajdziecie na stronie internetowej http://www.swietoniemegokina.pl/. Do zobaczenia!

Doktor Jekyll i pan Hyde (1920)

Jeśli lubicie stare (i mam na myśli naprawdę stare) filmy, to mam dla Was prawdziwą gratkę! Znalazłam pełną wersję niemego filmu „Doktor Jekyll i pan Hyde” z roku 1920 na YouTube, więc od razu pomyślałam, żeby podzielić się tym z Wami! Film jest tam dostępny całkowicie legalnie, bo jest częścią domeny publicznej. Totalny must-see dla wszystkich miłośników starego kina!

doktor jekyll i pan hyde

Film jest oparty na noweli autorstwa Roberta Louisa Stevensona, „Dziwny przypadek doktora Jekylla i pana Hyde’a”. Został wyreżyserowany przez Johna S. Robertsona, wyprodukowany przez Adolpha Zukora, napisany przez Thomasa Russella Sullivana, Clarę Beranger i Roberta Luisa Stevensona (powieść), a wystąpili w nim John Barrymore, Martha Mansfield, Charles Lane i Nita Naldi.

Streszczenie

Naukowiec, doktor Jekyll, odkrywa, że w każdym człowieku tkwi druga, zła natura. Za pomocą wynalezionego przez siebie eliksiru uwalnia on swoją własną drugą osobowość, przemieniając się w potwora. Z każdym dniem druga osobowość przejmuje kontrolę nad jego życiem, prowadząc go do nieuchronnego upadku.

Film!

Ciekawostki z produkcji (z Wikipedii)

  • Początkowa część pierwszej transformacji Jekylla została osiągnięta bez żadnego makijażu, opierając się wyłącznie na zdolności Barrymore’a do wykrzywienia własnej twarzy.
  • W jednej scenie, gdy Hyde zmienia się z powrotem w Jekylla, jeden ze sztucznych palców Hyde’a przelatuje po ekranie. Barrymore zgubił go w trakcie swoich konwulsji.
  • W krótkim renesansowym flashbacku, gdy Hyde wyjaśnia Ginie tajemnice swojego pierścienia, scenografia i kostiumy zostały sprowadzone ze sztuki „Błazenada”, której John Barrymore występował razem ze swoim bratem Lionelem na Broadwayu w roku 1919, przed zdjęciami do filmu.
  • John Barrymore ściągnął ze swojego mieszkania wiele cennych roślin doniczkowych, które pojawiają się w scenerii filmu.